„Dlaczego młodzież pije alkohol? Przyczyny i skuteczna profilaktyka”

06.07.2026

Spis treści

Kiedy nastolatek mówi: „piję dla towarzystwa”, z perspektywy psychologicznej powinna zapalić się nam czerwona lampka.

Zastanawiasz się, dlaczego młodzież pije alkohol, mimo ogólnodostępnej wiedzy o jego szkodliwości? Odpowiedzią rzadko jest sam smak trunku, częściej to samotność, presja rówieśnicza i brak umiejętności radzenia sobie z emocjami. W tym artykule rozkładamy na czynniki pierwsze przyczyny sięgania po używki przez nastolatków, opierając się na bezwzględnych danych WHO oraz raportach ESPAD.

Polska młodzież często używa argumentu: „Piję dla towarzystwa”.

Z perspektywy psychologii pojawia się jednak pytanie: „Piję dla towarzystwa – to znaczy, że nie potrafię inaczej? Czy mam problem z przebywaniem z ludźmi? Czy wtedy jest mi lepiej? Po co pić, skoro wiem, że alkohol jest szkodliwy? Czy w ogóle mam tę świadomość?”

Ze strony Krajowego Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom (KCPU) możemy wyczytać:

„Nawet jednorazowe spożycie alkoholu może prowadzić do ciężkich
szkód zdrowotnych związanych m.in. ze zwiększoną wypadkowością lub
podejmowaniem ryzykownych zachowań (prowadzenie pojazdów, praca
z maszynami lub na wysokości, stanie się ofiarą lub sprawcą
wykorzystania seksualnego z możliwością zakażenia), konfliktami z
prawem i dobrymi obyczajami”.

Z kolei WHO podkreśla, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.

Co to oznacza w praktyce?

Nie jest ważne, czy wypijesz kieliszek wódki, czy kieliszek wina. Zarówno tzw. mocny alkohol, jak i alkohol kolorowy, może przynieść negatywne skutki i prowadzić do uszkodzenia DNA, czyli rozwoju nowotworów. Jeszcze raz to podkreślę: KAŻDA dawka może prowadzić do powstawania komórek nowotworowych. Warto zmierzyć się z rzeczywistością.

Czy zadajemy sobie pytanie w trakcie pysznego grilla w majówkę:

„A może dziś nie wypiję piwa, bo zachoruję na raka?”

Podejrzewam, że mniejszość przyzna się do takiej refleksji. Można by powiedzieć: znów mówimy o czymś rakotwórczym – rzeczywiście mamy w Internecie zalew takich informacji. Pytanie brzmi: czy my, jako ludzie, przeżyjemy bez alkoholu? Myślę, że odpowiedź jest oczywista.

Raporty i badania

Zdanie, które powinno niszczyć dotychczasowe pojmowanie picia alkoholu, wcale tego nie robi, mimo że badania są bezwzględne.

Raport WHO opublikowany w 2024 roku (na podstawie danych z 2019 roku), podsumowujący globalny wpływ alkoholu na zdrowie publiczne, wskazuje, że substancja ta odpowiadała za 2,6 mln zgonów rocznie, a także za choroby wątroby, serca, nowotwory i zaburzenia psychiczne.

Drugim często cytowanym źródłem jest publikacja w The Lancet Public Health, gdzie podkreślono, że nie istnieje bezpieczna ilość alkoholu dla zdrowia.

Wyniki badania ESPAD (Europejski Program Badań Ankietowych w Szkołach nt. Używania Alkoholu i Narkotyków) z 2019 r. wskazują, że w ostatnich latach zmalała liczba młodzieży upijającej się. Wskaźniki rozpowszechnienia picia alkoholu „kiedykolwiek w życiu” wciąż pozostają jednak na wysokim poziomie: 80% uczniów w wieku 15–16 lat i 92% uczniów w wieku 17–18 lat chociaż raz w życiu spróbowało napojów alkoholowych (najczęściej piwa). 

Za wskaźnik względnie częstego używania przyjmuje się picie w ciągu ostatnich 30 dni przed badaniem: w tym czasie piło 46,7% młodszych uczniów i 76,1% starszych. W badaniu nie odnotowano istotnych różnic statystycznych pomiędzy chłopcami a dziewczętami.

Rozwój społeczny, samotność a alkohol

Czy alkohol pomaga w wchodzeniu w nowe grupy rówieśnicze? Odpowiedź brzmi: tak. Czy to oznacza, że jest to „złoty środek”? Oczywiście NIE.

Alkohol u dzieci i młodzieży spowalnia rozwój psychiczny, osłabia kontakty społeczne oraz kompetencje szkolne i zawodowe. Może również kierować młodego człowieka ku akceptacji w grupach, które nie są dla niego korzystne. Pozornie alkohol pozwala wychodzić poza strefę komfortu, ale w praktyce jeszcze bardziej pogłębia problem.

Badanie MindGenic AI pokazuje, że 60% osób w wieku 12–24 lata odczuwa samotność, a prawie 40% rzadko ma poczucie więzi z innymi. Samotność zwiększa podatność na picie w celu akceptacji społecznej, a samo picie nie rozwiązuje problemu – wręcz przeciwnie, często go pogłębia. Jak wskazuje WHO, młodzi ludzie sięgają po alkohol, by zaspokajać potrzeby społeczne, ale ponoszą przy tym wysoki koszt zdrowotny.

Profilaktyka: co możemy zrobić?

Nie zapewnimy 100% bezpieczeństwa naszym dzieciom, ale możemy zredukować ryzyko:

  • Rozmowa wprost: Porozmawiaj z nastolatkiem o alkoholu, zapytaj, jak rozumie tę substancję i jakie widzi konsekwencje (prawne oraz bezpośrednie, tu i teraz).
  • Jasne reguły: Ustal przejrzyste zasady i konsekwencje, okazując przy tym wsparcie, aby młoda osoba nie czuła się odrzucona.
  • Alternatywy: Zapewnij atrakcyjne zajęcia na wakacje: sport, wyjazdy, pracę wakacyjną lub spotkania z rówieśnikami bez alkoholu.

Komunikacja powinna być spokojna, zrozumiała i pozbawiona moralizowania. Prowadź rozmowę, gdy dziecko jest trzeźwe, skupiając się na faktach, a nie na oskarżeniach. Uważnie słuchaj – to pomaga zrozumieć przyczyny, takie jak presja rówieśnicza czy chęć dopasowania się do grupy.

Ćwiczenia do wykorzystania w klasie

Weryfikacja mitów o alkoholu:
  • Podział na zespoły, weryfikacja zdań typu „fakt/mit”.
Burza mózgów:
  • Dlaczego ludzie sięgają po alkohol?
    • Wypisanie przyczyn (ciekawość, presja, nuda) i poszukiwanie alternatyw.

Alkohol jako „społeczny klej”

  • Koniec mitu o bezpiecznej dawce: Zgodnie z WHO każda ilość alkoholu jest szkodliwa i zwiększa ryzyko chorób nowotworowych oraz zaburzeń psychicznych.
  • Pułapka „towarzystwa”: Picie młodzieży często wynika z osamotnienia i potrzeby akceptacji. Alkohol osłabia kompetencje społeczne i spowalnia rozwój psychiczny.
  • Wzorce płynące z domu: Młodzież powiela schematy dorosłych, dla których grill czy wolny czas są niemal nierozerwalnie związane z alkoholem.
  • Edukacja zamiast zakazów: Skuteczna profilaktyka opiera się na budowaniu relacji, szczerej rozmowie o faktach oraz oferowaniu realnych alternatyw.

Alkohol jest narzędziem, które pozornie ułatwia kontakty, ale w rzeczywistości pogłębia izolację i rodzi poważne zagrożenia zdrowotne. Kluczem do zmiany jest świadoma komunikacja dorosłych z młodzieżą oraz odważne kwestionowanie społecznego przekonania, że bez alkoholu zabawa nie jest możliwa.

Bibliografia:

  • Europejski Program Badań Ankietowych w Szkołach nt. Używania Alkoholu i Narkotyków (ESPAD). (2019). Badanie ankietowe dotyczące rozpowszechnienia picia alkoholu i upijania się wśród uczniów w wieku 15-16 oraz 17-18 lat.
  • Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom (KCPU). Informacje na temat szkód zdrowotnych i ryzykownych zachowań wynikających nawet z jednorazowego spożycia alkoholu.
  • MindGenic AI. Badanie dotyczące odczuwania samotności oraz braku poczucia więzi wśród osób w grupie wiekowej 12-24 lata.
  • The Lancet Public Health. Publikacja medyczna wskazująca na brak istnienia bezpiecznej dla zdrowia ilości alkoholu.
  • Światowa Organizacja Zdrowia (WHO). (2024). Raport podsumowujący globalny wpływ alkoholu na zdrowie publiczne, opracowany na podstawie danych z 2019 roku. W tekście odniesiono się również do ogólnego stanowiska WHO o braku bezpiecznej dawki alkoholu.
  • Źródła internetowe: www.niebotak.pl – strona wskazana jako narzędzie do weryfikacji wiedzy za pomocą interaktywnych zadań.

Jeśli czujesz, że potrzebujesz wsparcia i bezpiecznej przestrzeni do rozmowy – jestem tutaj. Umów się na spotkanie.

Wybrane dla Ciebie

Wstęp do psychoterapii online: Nowoczesne podejście do zdrowia psychicznego W dobie, gdy świat cyfrowy przenika każdą sferę naszego życia, psychoterapia online staje się coraz bardziej popularną formą wsparcia psychicznego. Psychoterapia...

Jedzenie jako znieczulenie Dla wielu z nas lodówka to apteczka pierwszej pomocy na emocje. Frustracja, lęk, a nawet zwykła nuda, i już szukamy czegoś do przegryzienia, choć fizycznie wcale nie...

Pierwsza wizyta u psychoterapeuty stresuje. Pierwsza wizyta u psychoterapeuty stresuje. W głowie kłębią się myśli: „Będzie mnie oceniał?”, „Muszę mu opowiedzieć całe życie?”, „Co, jeśli zapadnie niezręczna cisza?”. Ten lęk...

Daria Rybacka

Jestem odpowiedzialna za sprawne funkcjonowanie administracyjne Ośrodka Terapii Uzależnień, dbając o organizację pracy oraz wysoką jakość obsługi pacjentów. Nadzoruje procesy administracyjne, koordynuje pracę zespołu biurowego oraz czuwam nad prawidłowym obiegiem dokumentacji zgodnie z obowiązującymi przepisami i standardami ochrony danych.

W swojej pracy łączę umiejętności organizacyjne z empatią i zrozumieniem specyfiki pracy z osobami w kryzysie. Odpowiadam również za kontakt z pacjentami, instytucjami oraz partnerami zewnętrznymi, zapewniając sprawną komunikację i wsparcie na każdym etapie współpracy z Ośrodkiem.

Dbam o tworzenie przyjaznego, bezpiecznego i profesjonalnego środowiska, które sprzyja procesowi terapeutycznemu oraz budowaniu zaufania pacjentów.

Monika Grabowska

Jestem psychologiem, specjalistą psychoterapii uzależnień oraz seksuologiem.

W swojej pracy pomagam osobom w kryzysie emocjonalnym, zmagającym się z uzależnieniami oraz trudnościami w relacjach.

Z kim pracuję

  •  osoby w kryzysie emocjonalnym
  • osoby uzależnione
  • osoby z trudnościami w relacjach
  • osoby z problemami seksuologicznymi

Podejście terapeutyczne
Pracuję w duchu dialogu motywującego, wspierając pacjentów w odkrywaniu własnych zasobów i budowaniu trwałej zmiany.

Iga Zdaniuk-Zienkiewicz

Jestem lekarzem psychiatrą.

W ośrodku wspieram proces terapeutyczny poprzez diagnozę psychiatryczną oraz leczenie farmakologiczne zaburzeń psychicznych.

Wykształcenie

  •  studia medyczne – Collegium Medicum UMK w Bydgoszczy
  •  specjalizacja z psychiatrii – Szpital Uniwersytecki nr 1 w Bydgoszczy

Milena Piechocka

Jestem certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień.

W swojej pracy wspieram osoby zmagające się z uzależnieniem w procesie odzyskiwania kontroli nad własnym życiem.

Z kim pracuję

  •  osoby uzależnione od alkoholu
  • osoby uzależnione od narkotyków
  • osoby uzależnione od leków

Podejście terapeutyczne

Pracuję w podejściu poznawczo-behawioralnym, kierując się empatią i indywidualnym podejściem do każdej osoby.

Magdalena Kuzimska

Jestem certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień oraz pedagogiem.

Od ponad 20 lat pracuję terapeutycznie z osobami uzależnionymi, prowadząc terapię indywidualną oraz grupową.

Z kim pracuję

  •  osoby uzależnione
  •  dorosłe dzieci alkoholików (DDA)

Weronika Dutkiewicz

Jestem psychologiem o specjalności klinicznej oraz certyfikowanym specjalistą terapii uzależnień.

Na co dzień pracuję z osobami zmagającymi się z uzależnieniem oraz trudnościami emocjonalnymi.

Z kim pracuję

  • osoby uzależnione od substancji psychoaktywnych
  •  osoby z uzależnieniami behawioralnymi
  • osoby współuzależnione
  • dorosłe dzieci alkoholików (DDA)
  • osoby z zaburzeniami lękowymi

Podejście terapeutyczne
W swojej pracy kieruję się empatią, autentycznością i szacunkiem dla historii każdej osoby.

Alicja Czerwińska

Jestem psychologiem, socjoterapeutką oraz psychoterapeutką w trakcie szkolenia.

Pracuję z młodzieżą i osobami dorosłymi, które doświadczają trudności emocjonalnych, kryzysów życiowych lub problemów związanych z uzależnieniem.

Z kim pracuję

  • młodzież
  • osoby dorosłe z zaburzeniami osobowości
  • osoby z doświadczeniem traumy i PTSD
  • osoby uzależnione od substancji psychoaktywnych i uzależnień behawioralnych

Podejście terapeutyczne
Prowadzę psychoterapię psychodynamiczną w nurcie TFP.

Agnieszka Świtała

Zastępca dyrektora ośrodka

Jestem certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień, socjoterapeutką oraz praktykiem dialogu motywującego.

Od lat wspieram osoby zmagające się z uzależnieniem oraz ich bliskich, pomagając im w procesie zdrowienia i odbudowywania relacji.

Z kim pracuję

  • osoby uzależnione od alkoholu
  • osoby uzależnione od narkotyków
  • osoby uzależnione od hazardu
  • członkowie rodzin osób uzależnionych

Podejście terapeutyczne

W pracy wykorzystuję podejście humanistyczne, poznawczo-behawioralne oraz elementy dialogu motywującego.

Kajetan Kamińśki

Koordynator ds. profilaktyki i marketingu

Odpowiadam za działania z zakresu profilaktyki uzależnień, psychoedukacji oraz promocji zdrowia psychicznego.

Prowadzę warsztaty profilaktyczne skierowane głównie do młodzieży, łącząc wiedzę psychologiczną z praktycznym podejściem do codziennych wyzwań.

Jestem studentem psychologii na Uniwersytecie WSB Merito w Bydgoszczy i stale rozwijam swoje kompetencje, uczestnicząc w szkoleniach oraz projektach edukacyjnych.

Joanna Janicka

W Ośrodku Terapii Uzależnień Koliber – filia w Szubinie pełnię funkcję specjalisty ds. administracji.

Jestem pierwszą osobą, z którą pacjenci mają kontakt w naszym ośrodku. Pomagam przejść przez pierwsze etapy kontaktu z placówką oraz dbam o sprawne funkcjonowanie recepcji i dokumentacji.

Moim celem jest stworzenie życzliwej i bezpiecznej atmosfery już od pierwszego kontaktu z ośrodkiem.

Wojciech Hass

Jestem psychoterapeutą w trakcie szkolenia oraz pedagogiem. W ośrodku prowadzę punkt konsultacyjny dla młodzieży używającej substancji psychoaktywnych oraz ich rodzin.

W swojej pracy korzystam z różnych podejść terapeutycznych, starając się dopasować sposób pracy do indywidualnych potrzeb każdej osoby.

Doświadczenie i edukacja

  • psychoterapeuta w trakcie szkolenia w Profesjonalnej Szkole Psychoterapii Instytutu Psychologii Zdrowia
  • absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (pedagogika)

Wiktoria Karczewska

Jestem lekarzem w trakcie specjalizacji z psychiatrii, realizowanej w Szpitalu
Uniwersyteckim nr 1 im. dr. A. Jurasza w Bydgoszczy, gdzie zdobywam
doświadczenie m.in. w Psychiatrycznej Izbie Przyjęć, Oddziale
Psychiatrycznym, Oddziale Leczenia Zaburzeń Lękowych i Afektywnych,
Oddziale Leczenia Uzależnień oraz Oddziale Psychiatrycznym dla Dzieci i
Młodzieży.

W Ośrodku Terapii Uzależnień „Koliber” zajmuję się diagnozą psychiatryczną i leczeniem farmakologicznym u osób dorosłych.

W pracy klinicznej szczególnie interesują mnie uzależnienia, zaburzenia
psychotyczne i afektywne. Towarzyszę Pacjentom w procesie zdrowienia,
dbając o bezpieczeństwo, partnerską relację i rzetelną opiekę medyczną.

Agnieszka Muszyńska

Jestem certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień. W swojej pracy towarzyszę osobom uzależnionym oraz ich bliskim w procesie odzyskiwania kontroli nad własnym życiem.

Z kim pracuję

• osoby uzależnione od alkoholu i substancji psychoaktywnych
• osoby wychowujące się w rodzinach z problemem uzależnienia
• członkowie rodzin osób uzależnionych

Podejście terapeutyczne

Pracuję w nurcie integracyjnym, łącząc elementy podejścia psychodynamicznego, humanistycznego oraz poznawczo-behawioralnego.

Wykształcenie

  • Studium Terapii Uzależnień – Instytut Edukacji i Terapii w Poznaniu
  • studia podyplomowe z socjoterapii – KPSW w Bydgoszczy
  • Studium Psychoterapii Grupowej i Treningu Psychologicznego – Instytut Psychologii Zdrowia w Warszawie

Patrycja Kowalska

Jestem certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień. Od kilku lat pracuję z osobami uzależnionymi oraz członkami ich rodzin.

Prowadzę terapię indywidualną i grupową, wspierając osoby w procesie wychodzenia z uzależnienia oraz odbudowywania relacji i poczucia sprawczości.

Z kim pracuję

  • osoby uzależnione od alkoholu, narkotyków i leków
  • osoby z uzależnieniami behawioralnymi
  • dorosłe dzieci alkoholików (DDA)
  • członkowie rodzin osób uzależnionych

Podejście terapeutyczne

W pracy korzystam z podejścia poznawczo-behawioralnego, pomagając rozpoznawać schematy myślenia i zachowania prowadzące do uzależnienia oraz budować motywację do zmiany.

Regularnie uczestniczę w superwizji oraz szkoleniach.

Ilona Kamińska

Dyrektor Ośrodka

Jestem psychoterapeutką humanistyczno-doświadczeniową, certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień oraz pedagogiem.

Od ponad 14 lat prowadzę Ośrodek Terapii Uzależnień Koliber w Nakle nad Notecią oraz w Szubinie. W swojej pracy towarzyszę osobom, które przechodzą przez trudne momenty w życiu i szukają zmiany, zrozumienia lub nowego kierunku.

Tworzę bezpieczną przestrzeń do rozmowy, w której można przyjrzeć się swoim doświadczeniom i krok po kroku odnajdywać drogę do większej równowagi w życiu.

Z kim pracuję

Wspieram osoby, które:

  • doświadczają stanów lękowych lub obniżonego nastroju
  • poszukują kierunku w swoim życiu
  • chcą przepracować trudne doświadczenia z dzieciństwa (DDA, DDD)
  • zmagają się z niskim poczuciem własnej wartości
  •  mają trudności z asertywnością lub wypaleniem zawodowym

Od wielu lat pracuję również z kobietami — indywidualnie, podczas warsztatów oraz pracy grupowej.

Podejście terapeutyczne

Pracuję w nurcie humanistyczno-doświadczeniowym, który zakłada, że każdy człowiek posiada w sobie potencjał do zmiany i rozwoju.

Doświadczenie zawodowe

od 15 lat pracuję jako psychoterapeutka – swoją drogę zaczynałam od psychoterapii uzależnień, a dziś towarzyszę również osobom o szerszych trudnościach emocjonalnych i życiowych

• ponad 14 lat prowadzenia Ośrodka Terapii Uzależnień Koliber
• prezes Towarzystwa Promocji Zdrowia Psychicznego
• regularna superwizja indywidualna i grupowa