„Dlaczego młodzież pije alkohol? Przyczyny i skuteczna profilaktyka”

06.07.2026

Spis treści

Kiedy nastolatek mówi: „piję dla towarzystwa”, z perspektywy psychologicznej powinna zapalić się nam czerwona lampka.

Zastanawiasz się, dlaczego młodzież pije alkohol, mimo ogólnodostępnej wiedzy o jego szkodliwości? Odpowiedzią rzadko jest sam smak trunku, częściej to samotność, presja rówieśnicza i brak umiejętności radzenia sobie z emocjami. W tym artykule rozkładamy na czynniki pierwsze przyczyny sięgania po używki przez nastolatków, opierając się na bezwzględnych danych WHO oraz raportach ESPAD.

Polska młodzież często używa argumentu: „Piję dla towarzystwa”.

Z perspektywy psychologii pojawia się jednak pytanie: „Piję dla towarzystwa – to znaczy, że nie potrafię inaczej? Czy mam problem z przebywaniem z ludźmi? Czy wtedy jest mi lepiej? Po co pić, skoro wiem, że alkohol jest szkodliwy? Czy w ogóle mam tę świadomość?”

Ze strony Krajowego Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom (KCPU) możemy wyczytać:

„Nawet jednorazowe spożycie alkoholu może prowadzić do ciężkich
szkód zdrowotnych związanych m.in. ze zwiększoną wypadkowością lub
podejmowaniem ryzykownych zachowań (prowadzenie pojazdów, praca
z maszynami lub na wysokości, stanie się ofiarą lub sprawcą
wykorzystania seksualnego z możliwością zakażenia), konfliktami z
prawem i dobrymi obyczajami”.

Z kolei WHO podkreśla, że nie ma bezpiecznej dawki alkoholu.

Co to oznacza w praktyce?

Nie jest ważne, czy wypijesz kieliszek wódki, czy kieliszek wina. Zarówno tzw. mocny alkohol, jak i alkohol kolorowy, może przynieść negatywne skutki i prowadzić do uszkodzenia DNA, czyli rozwoju nowotworów. Jeszcze raz to podkreślę: KAŻDA dawka może prowadzić do powstawania komórek nowotworowych. Warto zmierzyć się z rzeczywistością.

Czy zadajemy sobie pytanie w trakcie pysznego grilla w majówkę:

„A może dziś nie wypiję piwa, bo zachoruję na raka?”

Podejrzewam, że mniejszość przyzna się do takiej refleksji. Można by powiedzieć: znów mówimy o czymś rakotwórczym – rzeczywiście mamy w Internecie zalew takich informacji. Pytanie brzmi: czy my, jako ludzie, przeżyjemy bez alkoholu? Myślę, że odpowiedź jest oczywista.

Raporty i badania

Zdanie, które powinno niszczyć dotychczasowe pojmowanie picia alkoholu, wcale tego nie robi, mimo że badania są bezwzględne.

Raport WHO opublikowany w 2024 roku (na podstawie danych z 2019 roku), podsumowujący globalny wpływ alkoholu na zdrowie publiczne, wskazuje, że substancja ta odpowiadała za 2,6 mln zgonów rocznie, a także za choroby wątroby, serca, nowotwory i zaburzenia psychiczne.

Drugim często cytowanym źródłem jest publikacja w The Lancet Public Health, gdzie podkreślono, że nie istnieje bezpieczna ilość alkoholu dla zdrowia.

Wyniki badania ESPAD (Europejski Program Badań Ankietowych w Szkołach nt. Używania Alkoholu i Narkotyków) z 2019 r. wskazują, że w ostatnich latach zmalała liczba młodzieży upijającej się. Wskaźniki rozpowszechnienia picia alkoholu „kiedykolwiek w życiu” wciąż pozostają jednak na wysokim poziomie: 80% uczniów w wieku 15–16 lat i 92% uczniów w wieku 17–18 lat chociaż raz w życiu spróbowało napojów alkoholowych (najczęściej piwa). 

Za wskaźnik względnie częstego używania przyjmuje się picie w ciągu ostatnich 30 dni przed badaniem: w tym czasie piło 46,7% młodszych uczniów i 76,1% starszych. W badaniu nie odnotowano istotnych różnic statystycznych pomiędzy chłopcami a dziewczętami.

Rozwój społeczny, samotność a alkohol

Czy alkohol pomaga w wchodzeniu w nowe grupy rówieśnicze? Odpowiedź brzmi: tak. Czy to oznacza, że jest to „złoty środek”? Oczywiście NIE.

Alkohol u dzieci i młodzieży spowalnia rozwój psychiczny, osłabia kontakty społeczne oraz kompetencje szkolne i zawodowe. Może również kierować młodego człowieka ku akceptacji w grupach, które nie są dla niego korzystne. Pozornie alkohol pozwala wychodzić poza strefę komfortu, ale w praktyce jeszcze bardziej pogłębia problem.

Badanie MindGenic AI pokazuje, że 60% osób w wieku 12–24 lata odczuwa samotność, a prawie 40% rzadko ma poczucie więzi z innymi. Samotność zwiększa podatność na picie w celu akceptacji społecznej, a samo picie nie rozwiązuje problemu – wręcz przeciwnie, często go pogłębia. Jak wskazuje WHO, młodzi ludzie sięgają po alkohol, by zaspokajać potrzeby społeczne, ale ponoszą przy tym wysoki koszt zdrowotny.

Profilaktyka: co możemy zrobić?

Nie zapewnimy 100% bezpieczeństwa naszym dzieciom, ale możemy zredukować ryzyko:

  • Rozmowa wprost: Porozmawiaj z nastolatkiem o alkoholu, zapytaj, jak rozumie tę substancję i jakie widzi konsekwencje (prawne oraz bezpośrednie, tu i teraz).
  • Jasne reguły: Ustal przejrzyste zasady i konsekwencje, okazując przy tym wsparcie, aby młoda osoba nie czuła się odrzucona.
  • Alternatywy: Zapewnij atrakcyjne zajęcia na wakacje: sport, wyjazdy, pracę wakacyjną lub spotkania z rówieśnikami bez alkoholu.

Komunikacja powinna być spokojna, zrozumiała i pozbawiona moralizowania. Prowadź rozmowę, gdy dziecko jest trzeźwe, skupiając się na faktach, a nie na oskarżeniach. Uważnie słuchaj – to pomaga zrozumieć przyczyny, takie jak presja rówieśnicza czy chęć dopasowania się do grupy.

Ćwiczenia do wykorzystania w klasie

Weryfikacja mitów o alkoholu:
  • Podział na zespoły, weryfikacja zdań typu „fakt/mit”.
Burza mózgów:
  • Dlaczego ludzie sięgają po alkohol?
    • Wypisanie przyczyn (ciekawość, presja, nuda) i poszukiwanie alternatyw.

Alkohol jako „społeczny klej”

  • Koniec mitu o bezpiecznej dawce: Zgodnie z WHO każda ilość alkoholu jest szkodliwa i zwiększa ryzyko chorób nowotworowych oraz zaburzeń psychicznych.
  • Pułapka „towarzystwa”: Picie młodzieży często wynika z osamotnienia i potrzeby akceptacji. Alkohol osłabia kompetencje społeczne i spowalnia rozwój psychiczny.
  • Wzorce płynące z domu: Młodzież powiela schematy dorosłych, dla których grill czy wolny czas są niemal nierozerwalnie związane z alkoholem.
  • Edukacja zamiast zakazów: Skuteczna profilaktyka opiera się na budowaniu relacji, szczerej rozmowie o faktach oraz oferowaniu realnych alternatyw.

Alkohol jest narzędziem, które pozornie ułatwia kontakty, ale w rzeczywistości pogłębia izolację i rodzi poważne zagrożenia zdrowotne. Kluczem do zmiany jest świadoma komunikacja dorosłych z młodzieżą oraz odważne kwestionowanie społecznego przekonania, że bez alkoholu zabawa nie jest możliwa.

Bibliografia:

  • Europejski Program Badań Ankietowych w Szkołach nt. Używania Alkoholu i Narkotyków (ESPAD). (2019). Badanie ankietowe dotyczące rozpowszechnienia picia alkoholu i upijania się wśród uczniów w wieku 15-16 oraz 17-18 lat.
  • Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom (KCPU). Informacje na temat szkód zdrowotnych i ryzykownych zachowań wynikających nawet z jednorazowego spożycia alkoholu.
  • MindGenic AI. Badanie dotyczące odczuwania samotności oraz braku poczucia więzi wśród osób w grupie wiekowej 12-24 lata.
  • The Lancet Public Health. Publikacja medyczna wskazująca na brak istnienia bezpiecznej dla zdrowia ilości alkoholu.
  • Światowa Organizacja Zdrowia (WHO). (2024). Raport podsumowujący globalny wpływ alkoholu na zdrowie publiczne, opracowany na podstawie danych z 2019 roku. W tekście odniesiono się również do ogólnego stanowiska WHO o braku bezpiecznej dawki alkoholu.
  • Źródła internetowe: www.niebotak.pl – strona wskazana jako narzędzie do weryfikacji wiedzy za pomocą interaktywnych zadań.

Jeśli czujesz, że potrzebujesz wsparcia i bezpiecznej przestrzeni do rozmowy – jestem tutaj. Umów się na spotkanie.

Wybrane dla Ciebie

Kiedy nastolatek mówi: „piję dla towarzystwa”, z perspektywy psychologicznej powinna zapalić się nam czerwona lampka. Zastanawiasz się, dlaczego młodzież pije alkohol, mimo ogólnodostępnej wiedzy o jego szkodliwości? Odpowiedzią rzadko jest...

Czy Twoje słowa budują, czy niszczą relacje? Odkryj siłę komunikacji Czy słowa mogą być mostem, czy murem? Komunikacja: klucz do zdrowych relacji. Nie jest tajemnicą, że słowa mają niezwykłą moc....

Wstęp do psychoterapii online: Nowoczesne podejście do zdrowia psychicznego W dobie, gdy świat cyfrowy przenika każdą sferę naszego życia, psychoterapia online staje się coraz bardziej popularną formą wsparcia psychicznego. Psychoterapia...

Daria Rybacka

Jestem odpowiedzialna za sprawne funkcjonowanie administracyjne Ośrodka Terapii Uzależnień, dbając o organizację pracy oraz wysoką jakość obsługi pacjentów. Nadzoruje procesy administracyjne, koordynuje pracę zespołu biurowego oraz czuwam nad prawidłowym obiegiem dokumentacji zgodnie z obowiązującymi przepisami i standardami ochrony danych.

W swojej pracy łączę umiejętności organizacyjne z empatią i zrozumieniem specyfiki pracy z osobami w kryzysie. Odpowiadam również za kontakt z pacjentami, instytucjami oraz partnerami zewnętrznymi, zapewniając sprawną komunikację i wsparcie na każdym etapie współpracy z Ośrodkiem.

Dbam o tworzenie przyjaznego, bezpiecznego i profesjonalnego środowiska, które sprzyja procesowi terapeutycznemu oraz budowaniu zaufania pacjentów.

Monika Grabowska

Jestem psychologiem, specjalistą psychoterapii uzależnień oraz seksuologiem.

W swojej pracy pomagam osobom w kryzysie emocjonalnym, zmagającym się z uzależnieniami oraz trudnościami w relacjach.

Z kim pracuję

  •  osoby w kryzysie emocjonalnym
  • osoby uzależnione
  • osoby z trudnościami w relacjach
  • osoby z problemami seksuologicznymi

Podejście terapeutyczne
Pracuję w duchu dialogu motywującego, wspierając pacjentów w odkrywaniu własnych zasobów i budowaniu trwałej zmiany.

Iga Zdaniuk-Zienkiewicz

Jestem lekarzem psychiatrą.

W ośrodku wspieram proces terapeutyczny poprzez diagnozę psychiatryczną oraz leczenie farmakologiczne zaburzeń psychicznych.

Wykształcenie

  •  studia medyczne – Collegium Medicum UMK w Bydgoszczy
  •  specjalizacja z psychiatrii – Szpital Uniwersytecki nr 1 w Bydgoszczy

Milena Piechocka

Jestem certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień.

W swojej pracy wspieram osoby zmagające się z uzależnieniem w procesie odzyskiwania kontroli nad własnym życiem.

Z kim pracuję

  •  osoby uzależnione od alkoholu
  • osoby uzależnione od narkotyków
  • osoby uzależnione od leków

Podejście terapeutyczne

Pracuję w podejściu poznawczo-behawioralnym, kierując się empatią i indywidualnym podejściem do każdej osoby.

Magdalena Kuzimska

Jestem certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień oraz pedagogiem.

Od ponad 20 lat pracuję terapeutycznie z osobami uzależnionymi, prowadząc terapię indywidualną oraz grupową.

Z kim pracuję

  •  osoby uzależnione
  •  dorosłe dzieci alkoholików (DDA)

Weronika Dutkiewicz

Jestem psychologiem o specjalności klinicznej oraz certyfikowanym specjalistą terapii uzależnień.

Na co dzień pracuję z osobami zmagającymi się z uzależnieniem oraz trudnościami emocjonalnymi.

Z kim pracuję

  • osoby uzależnione od substancji psychoaktywnych
  •  osoby z uzależnieniami behawioralnymi
  • osoby współuzależnione
  • dorosłe dzieci alkoholików (DDA)
  • osoby z zaburzeniami lękowymi

Podejście terapeutyczne
W swojej pracy kieruję się empatią, autentycznością i szacunkiem dla historii każdej osoby.

Alicja Czerwińska

Jestem psychologiem, socjoterapeutką oraz psychoterapeutką w trakcie szkolenia.

Pracuję z młodzieżą i osobami dorosłymi, które doświadczają trudności emocjonalnych, kryzysów życiowych lub problemów związanych z uzależnieniem.

Z kim pracuję

  • młodzież
  • osoby dorosłe z zaburzeniami osobowości
  • osoby z doświadczeniem traumy i PTSD
  • osoby uzależnione od substancji psychoaktywnych i uzależnień behawioralnych

Podejście terapeutyczne
Prowadzę psychoterapię psychodynamiczną w nurcie TFP.

Agnieszka Świtała

Zastępca dyrektora ośrodka

Jestem certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień, socjoterapeutką oraz praktykiem dialogu motywującego.

Od lat wspieram osoby zmagające się z uzależnieniem oraz ich bliskich, pomagając im w procesie zdrowienia i odbudowywania relacji.

Z kim pracuję

  • osoby uzależnione od alkoholu
  • osoby uzależnione od narkotyków
  • osoby uzależnione od hazardu
  • członkowie rodzin osób uzależnionych

Podejście terapeutyczne

W pracy wykorzystuję podejście humanistyczne, poznawczo-behawioralne oraz elementy dialogu motywującego.

Kajetan Kamińśki

Koordynator ds. profilaktyki i marketingu

Odpowiadam za działania z zakresu profilaktyki uzależnień, psychoedukacji oraz promocji zdrowia psychicznego.

Prowadzę warsztaty profilaktyczne skierowane głównie do młodzieży, łącząc wiedzę psychologiczną z praktycznym podejściem do codziennych wyzwań.

Jestem studentem psychologii na Uniwersytecie WSB Merito w Bydgoszczy i stale rozwijam swoje kompetencje, uczestnicząc w szkoleniach oraz projektach edukacyjnych.

Joanna Janicka

W Ośrodku Terapii Uzależnień Koliber – filia w Szubinie pełnię funkcję specjalisty ds. administracji.

Jestem pierwszą osobą, z którą pacjenci mają kontakt w naszym ośrodku. Pomagam przejść przez pierwsze etapy kontaktu z placówką oraz dbam o sprawne funkcjonowanie recepcji i dokumentacji.

Moim celem jest stworzenie życzliwej i bezpiecznej atmosfery już od pierwszego kontaktu z ośrodkiem.

Wojciech Hass

Jestem psychoterapeutą w trakcie szkolenia oraz pedagogiem. W ośrodku prowadzę punkt konsultacyjny dla młodzieży używającej substancji psychoaktywnych oraz ich rodzin.

W swojej pracy korzystam z różnych podejść terapeutycznych, starając się dopasować sposób pracy do indywidualnych potrzeb każdej osoby.

Doświadczenie i edukacja

  • psychoterapeuta w trakcie szkolenia w Profesjonalnej Szkole Psychoterapii Instytutu Psychologii Zdrowia
  • absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (pedagogika)

Wiktoria Karczewska

Jestem lekarzem w trakcie specjalizacji z psychiatrii, realizowanej w Szpitalu
Uniwersyteckim nr 1 im. dr. A. Jurasza w Bydgoszczy, gdzie zdobywam
doświadczenie m.in. w Psychiatrycznej Izbie Przyjęć, Oddziale
Psychiatrycznym, Oddziale Leczenia Zaburzeń Lękowych i Afektywnych,
Oddziale Leczenia Uzależnień oraz Oddziale Psychiatrycznym dla Dzieci i
Młodzieży.

W Ośrodku Terapii Uzależnień „Koliber” zajmuję się diagnozą psychiatryczną i leczeniem farmakologicznym u osób dorosłych.

W pracy klinicznej szczególnie interesują mnie uzależnienia, zaburzenia
psychotyczne i afektywne. Towarzyszę Pacjentom w procesie zdrowienia,
dbając o bezpieczeństwo, partnerską relację i rzetelną opiekę medyczną.

Agnieszka Muszyńska

Jestem certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień. W swojej pracy towarzyszę osobom uzależnionym oraz ich bliskim w procesie odzyskiwania kontroli nad własnym życiem.

Z kim pracuję

• osoby uzależnione od alkoholu i substancji psychoaktywnych
• osoby wychowujące się w rodzinach z problemem uzależnienia
• członkowie rodzin osób uzależnionych

Podejście terapeutyczne

Pracuję w nurcie integracyjnym, łącząc elementy podejścia psychodynamicznego, humanistycznego oraz poznawczo-behawioralnego.

Wykształcenie

  • Studium Terapii Uzależnień – Instytut Edukacji i Terapii w Poznaniu
  • studia podyplomowe z socjoterapii – KPSW w Bydgoszczy
  • Studium Psychoterapii Grupowej i Treningu Psychologicznego – Instytut Psychologii Zdrowia w Warszawie

Patrycja Kowalska

Jestem certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień. Od kilku lat pracuję z osobami uzależnionymi oraz członkami ich rodzin.

Prowadzę terapię indywidualną i grupową, wspierając osoby w procesie wychodzenia z uzależnienia oraz odbudowywania relacji i poczucia sprawczości.

Z kim pracuję

  • osoby uzależnione od alkoholu, narkotyków i leków
  • osoby z uzależnieniami behawioralnymi
  • dorosłe dzieci alkoholików (DDA)
  • członkowie rodzin osób uzależnionych

Podejście terapeutyczne

W pracy korzystam z podejścia poznawczo-behawioralnego, pomagając rozpoznawać schematy myślenia i zachowania prowadzące do uzależnienia oraz budować motywację do zmiany.

Regularnie uczestniczę w superwizji oraz szkoleniach.

Ilona Kamińska

Dyrektor Ośrodka

Jestem psychoterapeutką humanistyczno-doświadczeniową, certyfikowanym specjalistą psychoterapii uzależnień oraz pedagogiem.

Od ponad 14 lat prowadzę Ośrodek Terapii Uzależnień Koliber w Nakle nad Notecią oraz w Szubinie. W swojej pracy towarzyszę osobom, które przechodzą przez trudne momenty w życiu i szukają zmiany, zrozumienia lub nowego kierunku.

Tworzę bezpieczną przestrzeń do rozmowy, w której można przyjrzeć się swoim doświadczeniom i krok po kroku odnajdywać drogę do większej równowagi w życiu.

Z kim pracuję

Wspieram osoby, które:

  • doświadczają stanów lękowych lub obniżonego nastroju
  • poszukują kierunku w swoim życiu
  • chcą przepracować trudne doświadczenia z dzieciństwa (DDA, DDD)
  • zmagają się z niskim poczuciem własnej wartości
  •  mają trudności z asertywnością lub wypaleniem zawodowym

Od wielu lat pracuję również z kobietami — indywidualnie, podczas warsztatów oraz pracy grupowej.

Podejście terapeutyczne

Pracuję w nurcie humanistyczno-doświadczeniowym, który zakłada, że każdy człowiek posiada w sobie potencjał do zmiany i rozwoju.

Doświadczenie zawodowe

od 15 lat pracuję jako psychoterapeutka – swoją drogę zaczynałam od psychoterapii uzależnień, a dziś towarzyszę również osobom o szerszych trudnościach emocjonalnych i życiowych

• ponad 14 lat prowadzenia Ośrodka Terapii Uzależnień Koliber
• prezes Towarzystwa Promocji Zdrowia Psychicznego
• regularna superwizja indywidualna i grupowa